maandag 19 februari 2018

Alles onder één dak

De 40 dagen bloggen is verspreid over 46 dagen. Dat betekent dat er 6 dagen geskipt mogen worden. Gisteren was ik de hele dag op pad dus van bloggen kwam het helaas niet. Eigenlijk had ik een mooie foto willen maken met daarbij de tekst Groeten uit Leiden.  Ik was namelijk weer naar Leiden om mijn neef te helpen met het leeghalen van het huis van mijn tante. 



Haar tekenmaterialen had ik met mijn vorige bezoek al meegenomen. Ik kocht er een opbergtafeltje voor bij de kringloop wat na een make-over te klein bleek te zijn. Dit poppenhuis staat al een tijd op mijn zolder te wachten op een opknapbeurt en opeens zag ik er een perfect kastje in. Van de week neem ik dus weer de kwast in de hand. 

zaterdag 17 februari 2018

Met de billen bloot

Nou ja, zo voelt het haast. In persoon kan ik prima over mezelf praten. Althans, als je ernaar vraagt .  Zo ongevraagd op het WWW vind ik dat een stuk minder makkelijk.  Ondanks dat was ik wel al een tijd van plan het een keer te doen. Daarom spaar ik de teatopics van Pickwick (slimme marketing, bij mij werk het)


Om maar met de foto te beginnen:

Hoe belangrijk is Social Media voor je?
Gelijk een hele lastige. Enerzijds vind ik het een prachtige uitvinding. Je maakt er nieuwe vrienden en deelt er gezamelijke interesses. In mijn geval heb ik het over Blogs, Facebook, Instagram en Pinterest. Maar anderzijds... Ik zou er een heel bericht aan kunnen wijden. Ach het is hoe je ermee omgaat. Ik moet er ondanks dat ik er al jaren middenin zit nog steeds mijn weg in vinden. 

Wat is je favoriete drankje?
Thee. In het verleden zou ik gezegd hebben Cola. Waar ik ging, ging fles of blik. Tegenwoordig is dat thee. Een beetje minderen zou geen kwaad kunnen. Ik drink hem te heet en te zoet.
  
Hoe ziet jouw ochtendritueel eruit?
Als 9 uur de wekker gaat spring uit bed. (Toen ik eerder schreef dat ik 2 uur eerder opstond dacht 'men' voor dag en dauw. Oei, ik zei maar even niets meer. Een rekensommetje zegt genoeg ;)

Ben je een vroege vogel of een avondmens?
3x raden. Een avondmens of misschien wel een nachtmens. Om 22.00 u breken alle slaaphormonen af en ben ik klaarwakker. Omdat vroeg (haha) opstaan beter werkt voor het bloggen probeer ik dus sinds enige tijd mijn ritme te veranderen. Dat valt niet mee.

Wat brengt een lach op jouw gezicht?
De zon, de natuur, dieren en vriendelijke mensen. 

Welke gave zou je willen hebben?
Wat zou ik graag een getalenteerd tekenaar/schilder willen zijn. Voor mijn gevoel zou het leven mij dan toelachen.

Wat zou je het liefst tegen je jongere zelf zeggen?
Een goede/juiste opleiding is (geen garantie maar wel) een basis voor een goede toekomst. Verknal dat nou niet. 

Maak je liever een bos- of een strandwandeling?
Onmogelijk om daartussen te kiezen. Als kind woonde ik dicht bij de zee en werd er heel wat over het strand gewandeld. Nu zit ik dicht bij de bossen en ook dat is heerlijk. Maar in de bloeiperiode langs de boomgaarden en over de dijken maakt mij ook helemaal blij. Maar ik zou graag weer een strandwandeling  maken.

Wat is jouw favoriete vervoersmiddel?
Dat is dan toch de auto. Als ik (alleen) in de auto zit, radio aan, zonnetje en blauwe lucht dan zou ik willen dat er geen einde aan de rit kwam. De route van de Betuwe naar Leiden, wat is Nederland toch mooi en wat voel ik mij dan vrij.

Wat is voor jou het beste gevoel ter wereld?
Tevredenheid. Dat het goed is zoals het is. Niet meer, niet beter, weg onzekerheid. (Om maar wat te noemen dit bericht want wat ging ik uit mijn comfortzone! :)

Blijven oefenen maar.

Fijn weekend Xx

vrijdag 16 februari 2018

Antwoorden ja of nee

De 40 dagen bloggen challenge gebruik ik om na 40 dagen te eindigen met een gesmeerd lopend blog. Dus hier nog één vraag. Als ik dagelijks blog wil ik natuurlijk dat het voor mijn volgers een feestje  is om even langs te komen . Dat kan zijn doordat het onderwerp aanspreekt maar het kan ook zijn om de interactie. Tja en daar schort het op mijn blog nogal aan. Een reactie van jullie wordt zeer zelden door mij beantwoord.


Na een reactie kun je een vinkje zetten om aan te geven of je een seintje wilt krijgen bij vervolgreacties. Eerlijk gezegd vink ik dat zelf maar zelden aan als ik een reactie geef op een bericht. De seintjes rezen de pan uit met al de social media. Dat neemt niet weg dat mijn reacties zeer gemeend zijn.

Misschien moet ik niet bij alles op safe willen spelen maar op dit onderdeel wil ik het toch graag weten. Hoop je altijd op een reactie, af en toe, alleen als je een vraag stelt of ben je net als ik en zet je geen vinkje? (Of denk je Sh*t waarom maakt ze daar een onderwerp van ;)

donderdag 15 februari 2018

Blogfrustratie

Mijn grote frustratie bij bloggen is de foto. Voor mij is de foto net zo belangrijk als het verhaal. Een blog met alleen tekst kan heel boeiend zijn maar ik word nog blijer als er  een mooie foto bij staat. Al geruime tijd wil ik over mijn 'tuinrestaurant' bloggen en natuurlijk wil ik dan ook de gasten laten zien. Dus tijger ik elke dag, gewapend met fotocamera over de grond richting het raam om het perfecte plaatje te schieten. Elke keer loopt het op niets uit. Ik word gespot door de vogels, de camera stelt zich scherp op de niet gelapte ruiten of de kat komt kijken waar ik naar kijk...



De foto's bij mijn berichten en de vogels in mijn tuin zijn voor mij een kers op de taart.
Gisterochtend prikte ik dan maar een kartonnen vogel  op de taart en maakte ik voor dit bericht deze foto. Het had een perfecte foto moeten zijn maar net bij het bekijken bleek hij scheef te staan. Frustrerend! 

Maar wat zeur ik nou?! De reden dat hij scheef staat is omdat er zo heerlijk van gegeten wordt!  (en toch...)  Hoe gaan júllie hiermee om???

woensdag 14 februari 2018

40 dagen bloggen

Na wéér ruim twee weken van stilte begin ik vandaag aan de '40 dagen bloggen challenge' waar ik mij voor heb aangemeld. 40 dagen aaneengesloten bloggen. Een hele uitdaging kan ik wel zeggen. 
Een uitdaging die er voor moet zorgen dat ik mijn zwijgen doorbreek. Nee geen grote geheimen. Die heb ik niet (of houd ik geheim :) maar gewoon een praatje 'van alles'. 


(met een plaatje 'van alles' :)

Heel lang geleden kon ik nog uren aan de telefoon zitten. Ik kan mij er geen voorstelling meer van maken. Later werd dat dagelijks mailen. Tot de omstandigheden veranderden. Vanaf dat moment bleven de gebeurtenissen zitten in mijn hoofd en gingen ze stapelen. Omdat in die tijd niet alles van een leien dakje ging was dat niet handig. 
De laatste druppel was een noodlottig ongeval waardoor ik als tijdverdrijf ging haken. Een helende bezigheid omdat het tellen maakte dat ik weinig kon denken en dat voelde fijn en dat voelt het nog. Maar er komt een moment dat ik toch echt het dagelijks leven weer toe moet laten. Weer vol moet gaan leven.
Zou dit dan het juiste moment zijn? Ik waag de sprong. Vanaf vandaag ga ik dagelijks bloggen over wat ik doe en deed, vind en vond, denk en dacht én natuurlijk als vanouds wat ik maak en maakte. En ik heb er zin in :)

vrijdag 26 januari 2018

Weg met de boze dromen

Als je voor 2 kleinkinderen iets maakt wil je bij het 3e kleinkind natuurlijk niet met lege handen aankomen. Maar kleinzoon wordt al 7 dus moest het wel iets stoers zijn. Toen ik hem voorbeelden liet zien van dromenvangers was hij direct enthousiast. "Ooohhh ja, want ik droom zo eng!" zei hij. Dus haast was geboden.



Ik speurde het www af naar dromenvangers om te zien hoe ze gemaakt worden. Van oorsprong natuurlijk van hout, met een "gevlochten vangnet" en echte veren maar ik koos voor een metalen ring, een met fijn draad gehaakt net én gehaakte veren




Erg leuk om te doen en een erg tof resultaat al zeg ik het zelf.
In het hart van de dromenvanger hing ik een zonnetje. De boze dromen zullen immers gevangen worden en met de ochtendzon verdwijnen. Aan de middelste veer reeg ik een uiltje zodat hij wijsheid haalt uit de enge dromen (je moet wat verzinnen om enge dromen goed te praten) en tussen de veren hing ik houten hartjes (omdat ik hem zo lief vind :)



Inmiddels hangt hij een week. Nu maar hopen dat de boze dromen verdwenen zijn.

Fijn weekend zonder boze dromen :)

dinsdag 23 januari 2018

Voor altijd in mijn hart

Creativiteit zit in de familie. Van mijn opa en oma zijn daar nog prachtige bewijzen van in mijn huis te vinden. Ook mijn tante was een ware kunstenares. Twee weken geleden is ze onverwachts overleden. Dat kwam hard aan. Hoewel het contact de laatste jaren niet verder ging dan een kaartje voor verjaardag en kerst voelt het als een groot gemis. Vroeger tekende ze de kaarten zelf. Ze waren al een cadeautje op zich.


Haar (vroegere) poezen waren een geliefd onderwerp. De fineliner werd veel door haar gebruikt. Zondag was ik met mijn neef in haar woning en verloor ik mij in haar prachtige kunst. Fineliner, viltstift en linosnede is wat ik vooral van haar kende. 


Deze vorm van tekenen zou ik zo graag onder de knie willen krijgen. Tijdens het doorbladeren van haar schetsboekjes kwam ik tegen dat vooral de puntdikte 0,25 het mooiste resultaat geeft.


Ik maakte veel foto's en ga ze eens goed bestuderen in de hoop mij deze techniek eigen te kunnen maken. Ook vonden we nog een paar boekjes vol versjes en met schattige illustraties. 


Wat was het fijn deze dag met mijn neef door te brengen. We keken nog een bijzondere film, aten een heerlijke pizza en bij vertrek kreeg ik mijn tante's (teken)materialen mee. Ik hoop dat deze haar talent in zich dragen en dat ze vanaf haar wolk mijn hand af en toe een zetje in de goede richting geeft.

vrijdag 19 januari 2018

Eten bij Evy

We gaan niet vaak uit eten. Maar als we gaan dan doen we het goed. 
Sinterklaas heeft bij kleindochter een keuken afgeleverd en sindsdien kan er heerlijk gegeten worden bij "Eten bij Evy". De menukaart is veelbelovend,
de met liefde gemaakte broodjes zijn verrukkelijk en het lieftallige personeel maakt het feest compleet. 


Op de achterkant van de kaarten staat precies hoe de broodjes gemaakt worden. Zo weet je wat je krijgt.


Wat zal ik nemen? Een burgermenu, uitsmijter of tosti...
Of toch liever een broodje gezond, een Italiaans broodje of een broodje kroket. Zoveel lekkers! Ik kan niet kiezen.


Gelukkig hoeft dat niet. Ik ga gewoon vaak dan kan ik alles proeven.
Ik denk dat dit mijn favoriete eetadresje wordt ;)

Fijn weekend Xx

woensdag 10 januari 2018

Het wassende water.

Ik woon tussen de rivieren. Er is geen provincie bereikbaar zonder het water over te steken. Wil ik naar Utrecht dan moet ik over de Nederrijn, de lek of over het Amsterdam Rijnkanaal en de Rijn. Wil ik naar Brabant dan moet ik over de Waal. Ook de Linge kronkelt vrolijk door het Betuws landschap heen. Hoewel het ook voor spannende momenten heeft gezorgd, zorgt het vooral voor genieten en plezier. Gisteren stapte ik in de auto om dit 'natuurschoon' te bekijken. (Samen met de dijk/hoogwatercontroleurs die ik met hun meetapparaatjes her en der tegenkwam.)


Dit 'binnenstromen' had ik nog niet eerder gezien. Gelukkig was het aan de goede kant van de dijk. Met alle berichten over het hoge water had ik het eigenlijk hoger verwacht. Het water staat hoog maar nog niet zo hoog dat de veerponten niet langer aan kunnen meren. 

(Rijswijk gld)

In voorgaande jaren was hier geen stukje groen meer te zien. Na de paniek in 1995 is men aan de slag gegaan om herhaling van zo'n dreigende overstromingssituatie te voorkomen. Naast dijkverplaatsingen en verzwaringen doken er extra meertjes, sloten en plassen op. Fijn om naar te kijken, fijn voor droge voetjes en fijn voor de watervogels


Zij hebben het goed naar hun zin met zoveel water.


De lucht zag zwart van de ganzen (dit was maar een fractie)


en de meeuwen hopen vast dat ze een makkelijk 'laagwater' maaltje kunnen scoren.

maandag 8 januari 2018

Huis te koop

Niet zomaar een huis. Het huis van mijn ouders. Het huis waar een mooie tijd van mijn leven zich afspeelde. Van mijn 12e tot dat ik mijn eigen huis kocht en ook nu is het voor mij nog 'het huis waar ik thuis kom'. 


We hadden er katten, een hond, paarden, geiten, schapen, kippen, ganzen, pauwen en zelfs varkens. Een zwembad, 'Priekends', tuinfeesten, de vrijheid en een zorgeloos bestaan. (Ach natuurlijk is dit ietwat geromantiseerd).

Én we hadden er te gekke slaapkamers!
Zo heeft het huis op de bovenverdieping 2 slaapkamers die allebei een vide hebben. Met een trappetje omhoog en ruimte voor een bed. Hoe leuk is het om als kind een zit én slaapkamer te hebben.  Mijn broer en ik hadden zo'n kamer.


Onder het huis zit een souterrain. (Door ons oneerbiedig de kelder genoemd :) Daar woonde mijn zus. Toen zij het huis uit ging nam ik daar mijn intrek. De kelder bestaat uit een zitgedeelte, keukengedeelte en slaapgedeelte én heeft een eigen ingang. 


Snap je dat ik het heb over een mooie tijd. Eigenlijk zou je zo'n huis voor altijd willen houden. Ergens zit bij mij de droom van 'met zijn allen'. Het zou nog kunnen ook. 3 verdiepingen, op alle 3 de verdiepingen slaapkamers, op 2 verdiepingen douche en toilet. Maar dat gaat niet gebeuren. Nu staat het te koop. Het is te groot voor 2 en meer bedoeld voor een gezin. 
Nou ja, als het dan toch verkocht wordt dan hoop ik aan een gezin met kinderen en dat die kinderen er dan net zo gelukkig worden als ik er ben geweest.

En ik koester mijn herinneringen met mijn Playmobil.

vrijdag 5 januari 2018

Voor het geluk geboren

Alle feestelijkheden zijn voorbij. De gelukwensslinger hangt nog een paar dagen voor het raam en de gelukwenskaarten gingen 2 januari eindelijk de deur uit. 
Het nieuwe jaar is nu echt begonnen. 2018 staat voor mij voor geluk.
Zo nam ik mij al voor om voortaan 2 uur eerder op te staan en dat voelt goed!



Mazzel kun je hebben. De staatsloterij winnen is mazzel. (Of kwantumfysica ;). Geluk is hard werken en dat ga ik dit jaar doen. Ik ben immers voor het geluk geboren. Jij toch ook?

Maak er een gelukkig weekend van Xx

afb. 15 march - Flow year of tiny pleasures

woensdag 3 januari 2018

Gelukkig Nieuw Jaar!

Zo, de feestdagen zijn weer voorbij. Hoewel heel gezellig en ik het samenzijn niet had willen missen is het wel wat veel van het goede. Naast de 3 Kerstdagen en Oud en Nieuw die we met familie vierden was ook Bert jarig en ook dat vierden we 2x. RoosjeMijn ging alleen mee naar Oliebollenavond zoals ze het zelf noemt.


Ze was nog niet binnen in het huis van mijn ouders of ze stond al bij de schaal met oliebollen. "Zeg RoosjeMijn, zou je niet eerst netjes hallo zeggen?" Vroeg ik op quasi bestraffende toon aan haar. Waarop ze zich naar me toe draaide, met een grijs "Hallo" zei en weer snel in de schaal dook. Ach ja, het is maar 1x oliebollenavond dus vooruit maar.


Sinds jaar en dag vieren we oud en nieuw bij mijn ouders. Mijn vader bakt de aller aller állerlekkerste oliebollen en appelflappen en mijn moeder en ik zorgen voor de maaltijd. Toen ik nog thuis woonde maakten we samen lekkere hapjes voor het buffet. Inmiddels zorgt mijn moeder voor een heerlijke salade en zorg ik voor 2 quiches en zo smullen we ons de avond door. Ook RoosjeMijn liet zich graag bedienen door mijn vader. 


Met mijn moeder speelden we het jaarlijkse spelletje Yahtzee waarbij RoosjeMijn een glansrijke Yahtzee gooide


En met mijn vader keek ze de oudejaarsconference. Zo leuk hoe ze helemaal deel uit maakt van het gezin. De eerste woorden van 'opa Prie' toen ik uit de auto stapte waren dan ook: "Is RoosjeMijn er ook bij?"


Na een avond vol gezelligheid moest ook de foto nog gemaakt.


RoosjeMijn en ik wensen jullie een geweldig 2018!

En nu weer tot de orde van de dag :)

zaterdag 23 december 2017

Kerstwensen

Het is weer zo ver. Kerst en daarmee kerstkaarten. 
Toen we hier in de straat kwamen wonen werden er kaarten bij 'buren' in de brievenbus gestopt. Nu 10 jaar later is dat nog de gewoonte. Inmiddels zijn er verschillende mensen vertrokken en nieuwe gekomen en wat doe je dan...



Ik wil er nu maar eens mee stoppen. Geheel tegen de wil van Bert. Daarom kwam ik tot een compromis. Dit jaar ga ik nog met de nodige gêne, in het donker, als een dief in de nacht de diverse brievenbussen langs maar volgend jaar moet iedereen het doen met 1 en dezelfde wens.



Of eigenlijk 2. Ik maakte 2 letterslingers van goud en zilver karton. Fijne feestdagen en een schitterend 2018. Onze wensen hang ik voor het raam en ze zijn voor iedereen die het leest. (Doen jullie dat ook? Kaartes bij de buren.) 

Omdat het kerstkaarten sturen hier in het 100 is gelopen heb ik nog wel heel erg mijn best gedaan op een fijne groet voor op mijn blog. Gelukkig heb ik voor de nieuwjaarswens nog heel even de tijd. Dus tussen alle feestelijkheden door is er werk aan de winkel! 


Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen en een heel gezellig oud en nieuw!

dinsdag 19 december 2017

Wat is kerst zonder kerstboom

Hééé, dat is lang geleden! Ik was een tijdje druk maar ik ben er weer. Leuk jullie ook weer te zien! 

Een kerst zonder kerstboom is een hoop minder gedoe hihi. 
Nee een kerst zonder kerstboom is kaal. Dus ik ging op pad om een mooie uit te zoeken. Wel een beetje aan de late kant en veel keus was er niet meer maar deze is precies goed. 


Niet te groot of te klein, mooi groen én met kluit. Als ik hem in de grond zet na de kerst kan ik hem volgend jaar weer neerzetten. Maar zover is het nog lang niet. Eerst zien dat ik hem thuis krijg. PriePraat is mee dus hij kan mooi in de auto.


En er weer uit en daarna naar binnen. Pffff dat is een hele klus maar daar schrik ik niet voor terug.


Zo, de boom is binnen en nu de versiering van zolder halen. Wat zat er ook alweer in...?


Oh ja, de roze slinger met ballen! een gouden slinger, een sneeuwslinger en een piek. 


Eerst maar eens zien dat ik de boom mooi recht in zijn pot krijg. Staat ie recht zo? Wel hé?


Pompompom Jingle bells all the way. De boom optuigen, ik word er altijd zo vrolijk van. 


Gouden bling bling slingers mogen niet ontbreken hè?! 


Nu nog even verder versieren met een sneeuwslinger. 


En tot slot de piek! Geen kerst zonder boom en geen boom zonder piek!


Tadaaaa en 'klaar is RoosjeMijn'. Mooi is ie geworden hè. Dat wordt een gezellige kerst!


En toen kwamen ze ook nog langs met zelfgemaakte kerstballen om geld op te halen voor Serious Request. "Doe mij maar zo'n bal" zei ik, al helemaal in kerststemming :)

vrijdag 15 december 2017

Huisjesmelker

Als je meerdere slechte huizen bezit en deze tegen woekerprijzen verhuurt word je volgens de online vanDale een huisjesmelker genoemd. En laat ik nou heel veel huizen bezitten. Nee, geen 102 of 349 en ook niet in Amsterdam maar toch...


Nee ik heb er 9 en ze staan in Eck en Wiel. Ik vraag ook geen huur. De poppetjes mogen er gratis wonen.


Dus ik ben geen huisjesmelker. Ik vind het leuk om mijn herinneringen te koesteren in een soort van diorama en omdat Playmobil daar alles voor kan leveren kan ik me daarmee helemaal uitleven.


En dat doe ik dan ook :) Inmiddels is een woonhuis omgetoverd tot flat en dat woonhuis vervangen door een nieuwe villa.


Ook mijn eerste eigen huis is vervangen door een meer gelijkend exemplaar. In elk huis wonen herinneringen.


Samen vormen de huizen een gemoedelijk dorp met als hoofdweg mijn eigen Memory lane. Volgende week ga ik wandelen. Wandel je mee?  

Fijn weekend Xx

woensdag 13 december 2017

De puntjes op de Prie

Wat mij betreft was de keuken nog niet af zolang er geen bijpassende pannenlappen en pannenbeschermers waren. Dus daar ging ik weer richting het world wide web op zoek naar de perfecte seventies pannenlap. Volgens mij heb ik die wel gevonden. Althans het patroon


Bloed, zweet en tranen maar het resultaat mag er zijn. Door de dubbele laag krijgt het een mooie dikte voor een pannenlap. (Op youtube kwam ik achteraf nog een filmpje tegen.)


Ook de rode pannenbeschermers staken lelijk af tegen de mooie kastjes en daarom pakte ik het boek Mandala's haken er weer bij en haakte ik mijn eigen pannenbeschermers. Wederom met een twist omdat ik nooit uitkom met het aantal steken en/of de verhoudingen. Het hobbelt en bobbelt er vrolijk op los.


Ik maakte er 5, ook voor de pan die nog komen gaat.


Geef toe, dit staat toch veel gezelliger...  

Voor nu ben ik wel even "uitgeklust" in huis. Het is weer knutseltijd :)