dinsdag 20 juni 2017

Poppenboekentip

Terwijl RoosjeMijn druk was met haar tuintje was ik dat met poppetjes. 
Die maakte ik uit een wel heel erg leuk poppenboek dus die boekentip wil ik toch even geven. Of je nou goed bent in breien, naaien of allebei, er is altijd wel iets uit te maken. De weergave van mijzelf links in de header komt ook uit dit boek.

De breipatronen in het boek laten je eenvoudige lapjes breien.


Door ze dicht te naaien ontstaan er al vrolijke poppetjes...


En door ze gezichtjes te geven en de lijfjes met draad te vormen worden ze super leuk!


Ik heb mij voor de verandering eens keurig aan het patroon gehouden en de lapjes gebreid maar mijn voorkeur gaat toch uit naar rondbreien omdat het er dan netter uit gaat zien.


Het boek heet Steek voor steen knuffelzachte poppen. Ik kocht het bij boekenvoordeel. De voorbeelden die je hier ziet zijn gebreid en genaaid en de poppetjes linksonder zijn van vilt.  Ja, een echte aanrader.

maandag 19 juni 2017

Behangersbij

Toen ik vandaag even bij het tuintje van RoosjeMijn ging kijken zag ik dat er een bij in één van haar insectenhotels kroop.


Ik zag ook een blaadje in de opening van een ander gat zitten en vroeg me af of het met de bij te maken had of dat het er ingewaaid was. Niet echt simpel maar het had gekund. De bij vloog weg maar kwam al snel weer terug met een hap blad wat ze in het gat stopte. Dit herhaalde zich een paar keer. 


Ah, hier werd het groen dus vandaan gehaald. Uit de bladeren van de springbalsemien.


Betrapt! Jammer genoeg kreeg ik  haar niet beter op de foto. Behoorlijk snel is ze met het uitbijten van een stukje blad.


Dit is nou echt zo'n geniet moment. Het bezig zien van de behangersbij die haar nest behangt. De natuur op zijn fijnst. 


Ik hoop dat de er meer gaten bewoond gaan worden. Er zijn nog genoeg kamers vrij :)

vrijdag 9 juni 2017

Terug naar de typemachine

Laatst las ik op het blog Ogenzalf over een prachtige typemachine. Toevallig heb ik precies dezelfde. Nou ja dezelfde... De mijne is bescheiden crème wit en niet zo prachtig retro geel maar ondanks dat ben ik maar wat blij met mijn machientje. Oké, hij stond wel al lange tijd op zolder te verstoffen maar  ik koesterde de wetenschap dat hij er stond. Met het uitvliegen was hij in mijn ouderlijk huis blijven staan. Toen ik hem jaren later wilde ophalen bleek dat mijn vader de machine aan een man een paar huizen verderop had gegeven. O jee, afgrijzen en mijn vader haalde hem weer terug. En nu staat hij hier, om nooit meer weg te gaan :)


Toen ik een jaar of 11 was had mijn zus een typemachine. Ze volgde een typecursus en ik vond het maar wat leuk om dat ook te doen. Zo typte ik heel wat letterreeksen.Ik zie me nog zitten in haar slaapkamer met de al even ouderwetse radiocassetterecorder waar Janis Ian uit de speaker klonk. Waarschijnlijk is het meer dat liedje dan het typen dat ik me de situatie nog zo scherp voor de geest kan halen :)


Met 10 vingers heb ik uiteindelijk nooit  leren typen doordat de operatie aan een gebroken arm, als gevolg van een harde confrontatie met de motorkap van een plots opduikende auto, blijvende schade aan mijn hand heeft opgeleverd maar vlak het 2 vingertypesysteem niet uit. Hoewel op deze oude Triumph mijn aantal toetsaanslagen per minuut behoorlijk gedaald is. 


Maar snelheid hoeft ook niet. Het is voor de hobby, voor het lettertype en voor het nostalgische gevoel. Dus ik heb mijn oude machine weer van zolder gehaald, de kap eraf geschroefd om hem eens flink te ontstoffen en het inktlint, wat volledig opgedroogd was, te voorzien van nieuwe inkt. Het eerste klusje ligt al op hem te wachten. Of eigenlijk het tweede. Het eerste is namelijk om jullie een paar wijze woorden voor het weekend te mee te geven.


Prettig weekend! Xx


maandag 5 juni 2017

Vogelen

Als een ware paparazzo zat ik voor het raam te spieden, wachten wachten wachten en fotograferen met de telelens. De kleine kauwtjes hebben het nest weer verlaten en zitten hulpeloos te wachten op het eten van mamma. 


Vliegen kunnen ze nog nauwelijks of is dat schijn en willen ze niet weg van de voederplek... Laatst moest ik een kauwenjong passeren in een smal steegje en bleef het beestje voor me uit springen om opeens laagvliegend maar toch aardig opstijgend er vandoor te gaan.


Engelengeduld moet 'ie hebben daar in zijn eentje. Zouden de jongen uit het nest verspreid zitten en om beurten gevoerd worden? 


De ouders zijn wel erg zorgzaam. Eén van hen komt regelmatig even checken of alles nog goed gaat. 


Omdat het bespiede jong schrok toen de overbuurvrouw en hondje thuiskwamen, verstopte het zich onder een struik en toen moeders eindelijk terugkwam met een snavel vol lekkers kon ze hem nergens vinden.


Beide ouders waren in rep en roer. Zochten en gingen vanaf verschillende plekken kijken waar het jong bleef.


Toen de overbuurvrouw bezorgd over het welzijn van het jong naar buiten kwam en een bakje water neerzette werd haar met een hoop geschetter duidelijk gemaakt dat haar aanwezigheid niet gewaardeerd werd. Lastig toch want wat doe je als mens als je denkt een hulpeloze/hopeloze vogel te zien.


Toen de rust was weergekeerd werd het wachten beloond en het buikje een beetje gevuld. Waarop het hele schouwspel zich weer herhaalde.


Pfff een vogelaar moet wel veel geduld en stalen zenuwen hebben voor alle gevaar dat op de loer ligt. Hopelijk wordt deze nieuwe wereldbewoner zonder veel schade en schande groot.

vrijdag 2 juni 2017

Een beetje offline

Een tijdje geleden kocht ik het letterbord van Misceaup. De bedoeling was om daar een soort van planbord van te maken. Tot zover is dat nog niet gebeurd.


Wat me in eerste instantie tegenhield waren de lettertje die door elkaar in een bakje lagen. Voordat ik een woord gevormd had waren zo'n beetje alle letters al vastgepakt. Daarom maakte ik een handige vakverdeling in een grote lade in één van de Ikea Moppe kastjes waar ik mijn spullen in bewaar.


Daarna gebruikte ik het bord een paar keer voor mijn header en quotes en zo belandde hij met een leuke tekst op een plank. Ik heb de afgelopen maand elke werkdag geblogd en hoewel erg leuk is het ook wel erg arbeidsintensief. Ik merk dat ik behoefte heb aan 'hap-snap' bezig zijn. Tijd voor de volgende test: Hoe bevalt het me offline??


Nou ja offline... Ik ga minder bloggen en actief jullie blogs volgen en reageren. Ook ga ik weer tijd besteden aan Instagram en Facebook. Als geheugensteuntje plan ik dat op mijn bord (ik ben een beetje chaotisch :) De letters liggen al klaar.
En ik ga lekker hap-snap knutselen. Zodra ik iets af heb of er iets leuks over kan vertellen zet ik het natuurlijk op mijn blog. 

Heel fijn lang weekend en tot ziens op je blog, Instagram, Facebook en iets minder hier.

donderdag 1 juni 2017

Genieten maar zo

Wat een heerlijke dag was het vandaag. Meest  van de tijd heb ik met mijn handen in de aarde gezeten. Na planten voor binnen en buiten te hebben gehaald bij het tuincentrum heb ik het hier weer leuker gemaakt. Ik krijg helemaal de smaak te pakken. 



De nep Cyclamen gingen eruit. Die kocht ik als geintje maar ze bleven zo'n 7 jaar staan. Best gênant. Eerst als omaplant in ons seniorenhuisje en later omdat de kat er niet van zou eten. Maar nu Floris er sinds kort toch zijn tanden in zet werd het hoog tijd afscheid van ze te nemen. 


Dus vandaag kwamen ze dan eindelijk. De cactussen. Eigenlijk wil ik ze in berkenbastpotten. Ik heb gekeken voor een alternatief maar kon niks vinden. Tot ik de zo geliefde potten heb zitten ze in de Keulse potten waar de cyclamen in stonden. Wie weet voor de volgende 7 jaar ;)


Het kastje waar ze op staan schreef ik al eerder over. Het is een set van 2. Ik wilde ze graag opknappen om in de woonkamer te zetten en was begonnen met het afbranden van de verf. Helaas ruiken ze nogal muf en de tip om er koffie in te zetten om de geur te verdrijven werkt niet. Inmiddels ruiken ze naar muffe koffie. Nu heb ik ze buiten gezet onder het afdak en ga ik weer verder met opknappen.

Hé wat ben ik lekker bezig. Hoera voor vandaag, hoera voor het heerlijke weer!

woensdag 31 mei 2017

Een mooi juffertje

Vorig jaar had ik zaaddozen van het Juffertje in het groen meegenomen uit de tuin van mijn ouders. Ik vond ze er zo leuk uitzien. Ervan uitgaande dat ze niet zo hoog zouden worden zaaide ik ze in het stukje aarde onder het raam. Met gevolg dat ik al weken geniet van alle fases van deze bloem omdat ze die hoogte ruimschoots overschrijdt.


Eerst vormt zich een stengel met sprieterig groen. Tussen al het groen komt een bescheiden juffertje in knop tevoorschijn.


Verkennend steekt ze al haar sprietjes uit. 


Is de kust veilig dan vouwt ze voorzichtig haar bloemenpracht open.




Zelfs als ze uitgebloeid is houdt ze haar charmes.


En ook gedroogd en ontdaan van zaden heeft ze nog genoeg sier om ergens neer te leggen of in een potje te zetten. 


Waarom ik dit bericht schrijf? Natuurlijk omdat ik het zo'n leuke bloem vind maar vooral omdat RoosjeMijn me gisteren verraste met een boeketje zaaddozen (uit mijn eigen tuin ;) zo blij als ze was dat ik haar geholpen had met haar insectenhotels


Als je dat nog niet gedaan hebt, kijk dan maar gauw op haar blog. Dat vindt ze leuk ;)

maandag 29 mei 2017

Plakkerig weekend

Het was een plakkerig weekend. Een plakboekplakkerig weekend wel te verstaan. Er zijn meerdere lijmstiften doorheen gegaan. Het plakboek had ik al eerder gemaakt en omdat dat van oude Flows was heb ik er alleen plaatjes uit oude Flows ingeplakt. In de loop van de tijd heb ik flink wat plaatjes bij elkaar verzameld.


Het plakboek zelf zat al vol met leuke bladzijden en het viel mij nog niet mee om daar klakkeloos overheen te plakken maar de plaatjes zijn te leuk om niet in te plakken dus ik plakte moedig door.


Het duurde even voor ik er helemaal in kwam. Gedachten als zonde van de tijd en wat heb je eraan schoten door mijn hoofd. Tot ik in een soort Mindful trance belandde. De gedachten schoten door mijn hoofd, ik merkte ze op zonder te oordelen en het lukte me ontspannen te plakken zonder gestoord te worden door het gevoel dat het af moest zijn zodat ik weer verder kon met het volgende project. 


Een gevoel wat niet beklijft maar voor het moment wel lekker was :) Waarom toch altijd die 'haast'. Waarom toch altijd op zoek. 'Luister' nou maar naar het plakboek...


Míjn plakboek is 'af''. Mijn plaatjes zijn nu op maar er zullen ongetwijfeld weer nieuwe volgen net als een nieuw boek om ze in te plakken.


De plakboek give aways zijn bíjna af. Nog even wat mooie platen uitzoeken voor de omslagen en ze kunnen de deur uit. Op weg naar nieuwe (mindful) plakavonturen.

vrijdag 26 mei 2017

Kraamkamer

Sinds kort ben ik weer helemaal blij met echte planten voor het raam. Ik begon rustig met de een graslelie en een sanseveria. Al snel volgden de crassula en de pilea. (Ja ook ik ging  voor gaas :). Wat deze planten met elkaar gemeen hebben is dat ze makkelijk te vermeerderen zijn. Gisteren heb ik de kraamkamer ingericht.


De pilea overheerst. De plant die ik gekocht had, had inmiddels al een paar uit de kluiten gewassen kinders. (zelfs de stekken krijgen alweer kleintjes)

Van de crassula waren een aantal blaadjes afgebroken tijdens het in de pot zetten. Deze had ik in de aarde gelegd bij de sanseveria waar ze vrijwel zonder water worteltjes begonnen te krijgen. Inmiddels beginnen ze zelfs al kleine plantjes te ontwikkelen.


Met het vrij maken van de plank kwam ik nog een wietzaadje tegen. Die had vorig jaar gescoord en was ik alweer vergeten maar nu ik hem weer tegenkwam heb ik hem gezaaid. Het heeft iets "spannends" en dat vind ik leuk. Benieuwd of het iets worden gaat.


Voor de kleintjes van de graslelie ben ik nog in beraad. Ik ben iets aan het maken waardoor de stekjes hangen kunnen maar weet nog niet of dat een succes zal zijn. Voorlopig staan er 2 teststekjes in de kraamkamer (het kleintje niet meegeteld). 1 op water en 1 op aarde. 


En nu goed verzorgen en hopen dat ik toch groene vingers heb. 

Wat een weertje hè! Geniet ervan en fijn weekend Xx

donderdag 25 mei 2017

Gezegend

Gisteren is mijn schoonmoeder gecremeerd. Het was een mooie dienst met lieve mensen en mooie woorden. Hoewel afscheid nemen altijd verdriet geeft is het goed zo. In onze harten en herinnering leeft ze voort. 

Vandaag ben ik naar de tuin van mijn ouders gegaan om het tuingereedschap weer op te pakken na de abrupte stop van vorige week. Mijn ouders worden dit jaar al 79 en ik ben trots op ze. Mijn vader werkt nog en mijn moeder staat nog ondersteboven in de tuin. (Ja pap jij ook ;). Ik voel me gezegend dat ze er nog zijn en dat ik nog zo kan genieten van de plek waar ik zo van hou.
RoosjeMijn ging met me mee. Hoewel ze ook genoeg te doen heeft in haar eigen tuintje (er komt al heel wat  groen uit de grond) wilde ze graag helpen de achterstand in te halen. Zoals je ziet was (is) er genoeg te doen.


Het zevenblad en hoog gras wat, zich met lange wortels onder de grond verspreid, werden grondig aangepakt. RoosjeMijn begon met het wegtrekken van het gras. Een ware touwtrekwedstrijd.


Daarna was het zevenblad aan de beurt. Dat had zich weer verspreid tussen alle planten. De vorige keer in de kruidentuin was ik de na foto vergeten te maken. Deze keer de voor foto maar neem van mij aan dat er weinig aarde te zien was.


Dat is nu wel anders. Er is weer een hoop ruimte om gezellige plantjes te poten. Op bovenstaande foto zie je maar een stukje van wat we hebben gedaan. In de 3,5 uur die we bezig zijn geweest hebben we meer dan een kruiwagen gevuld.


Vele handen maken licht werk en aangezien we nog lang niet klaar zijn,  zijn RoosjeMijn en ik (als het weer het toelaat) volgende week weer van de partij. Maar eerst is het tuintje van RoosjeMijn aan de beurt.